دردِ بیدردی

با مردمِ بیدرد و بیدغدغه،

سخن گفتن بس بیهوده است.

درد را فهمیدنی درکار نیست؛

باید آن را کشید.

عده ای میکشند و دود میشوند؛

و عده ای چشم و گوششان بسته، میگذرند؛

و کوله بارِ حماقت خویش را بر دوش میکشند.

ده ها قرن است که هنر و ادبیات،

به یاری برخواسته تا گوشه ای از این دو را گره بزند؛

درد را به تصویر بکشد و آدمیان را به چالش.

اما امان از جماعتِ بی فکر!

#غزاله_زارع_آرشیدا