عاشق زمین

از وقتی خودمو شناختم،
گرفتارش بودم...!
یعنی خودمو قبل از عشقِ اون به یاد ندارم.
اره "زمین" رو میگم
با ظاهرِ خاص و باطنِ ارزشمندش؛
با اون اعتماد به نفسِ قابل تحسینش،
که هرروز دورِ خودش میگرده؛
آخ که دورش بگردم!
با سلول سلولِ ساکنین مهربونش،
که تا منو میبینن واسم از رویاهاشون میگن.
ما یه عشقِ مشترک هم داریم که همیشه در مدارِ اون حرکت میکنیم؛
خورشیدِ گرم و پر قدرت!
راستش اگه اون نبود دنیامون رو زشتی و ظلمت میگرفت.
همین خودِ من،
پر از چاله چوله ام و کدر و بی روح؛
ولی خورشید باعث میشه روشن و زیبا دیده بشم!
همین عشق جان، زمین،
اگر گرمای محبتِ خورشید نبود، دلِ اهالی اش یخ میزد.
این سرچشمهی نور، راز ماندگاریِ عشقمونه؛
خورشیدی که خدای ما منظومه شمسی هاست.
#غزاله_زارع_آرشیدا

خورشید گرفتگی...